| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Teofil Adamecki |
| Urodzenie | 12 grudnia 1886, Marklowice Dolne |
| Śmierć | 5 grudnia 1969, Bielsko-Biała |
| Zawód | prawnik, działacz społeczny |
| Alma mater | Uniwersytet Jagielloński |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929) |
| Działalność | |
| Rada | Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego |
| Stanowiska | dyrektor Izby Przemysłowo-Handlowej w Bielsku; wykładowca ekonomii w Średniej Szkole Handlowej w Białej |
| Organizacje | prezes Towarzystwa Turystycznego w Bielsku-Białej (1933–1938); pierwszy prezes Towarzystwa Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej |
| Rodzina i pochówek | |
| Rodzice | Bernard i Józefina (z d. Kijonka) |
| Małżeństwa | Stefania Maria Guziur (od 6 maja 1915); Elżbieta Guziur (od 4 września 1920) |
| Pochówek | Cmentarz Parafii Katedralnej św. Mikołaja w Bielsku-Białej (sektor 3-3-3) |
Teofil Adamecki był prawnikiem i działaczem społecznym, który swoją aktywność skoncentrował na obszarze Śląska Cieszyńskiego oraz w Bielsko-Białej. Działał w organizacjach lokalnych i pełnił funkcje administracyjne oraz edukacyjne.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Bernarda i Józefiny. Jego brat, Bernard Antoni, służył jako oficer Wojska Polskiego. Adamecki zdobył wykształcenie prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów kierował organizacją akademicką "Znicz", skupiającą młodzież ze Śląska Cieszyńskiego, a po ukończeniu nauki pracował w Cieszynie.
Działalność publiczna i zawodowa
Po I wojnie światowej został członkiem Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego i działał w niej do momentu likwidacji tego organu. Pełnił funkcję dyrektora Izby Przemysłowo-Handlowej w Bielsku, którą sprawował do końca 1938 roku. Równocześnie wykładał ekonomię w Średniej Szkole Handlowej w Białej oraz kierował Towarzystwem Turystycznym w Bielsku-Białej w latach 1933–1938.
Po II wojnie światowej włączył się w tworzenie środowisk lokalnych i był współorganizatorem oraz pierwszym prezesem Towarzystwa Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej.
Życie prywatne i odznaczenia
Był dwukrotnie żonaty: z Stefanią Marią Guziur od 6 maja 1915 do 1918 oraz z Elżbietą Guziur od 4 września 1920. Zmarł 5 grudnia 1969 w Bielsku-Białej i został pochowany na cmentarzu Parafii Katedralnej św. Mikołaja w sektorze 3-3-3.
W 1929 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, nadany 27 listopada 1929.