| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Eugeniusz Brzuska |
| Data urodzenia | 7 marca 1885 |
| Miejsce urodzenia | Rychwałd |
| Data zgonu | 8 października 1938 |
| Miejsce zgonu | Ogrodzona |
| Rodzice | Franciszek i Maria z d. Szrand |
| Zawód / rola | Ksiądz katolicki, działacz chrześcijańskiej demokracji, poseł |
| Wykształcenie i święcenia | |
| Szkoła | Polskie gimnazjum w Cieszynie (1905) |
| Studia | Seminarium duchowne w Widnawie (od października 1905) |
| Święcenia | 21 lipca 1909 |
| Najważniejsze funkcje | |
| Placówki duszpasterskie | Zebrzydowice, Skoczów, Orłowa, Bobrek, Bielsko, Ogrodzona |
| Funkcje publiczne | Poseł do Sejmu Śląskiego I kadencji; wiceburmistrz Cieszyna (1925–1927) |
| Kościelne | Administrator dóbr diecezjalnych (od 1927); proboszcz w Ogrodzonej (od 1934) |
| Ordery i odznaczenia | |
| Odznaczenie | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 IV 1925) |
Eugeniusz Brzuska był duchownym zaangażowanym w działalność społeczną i polityczną na Śląsku Cieszyńskim. Jako poseł I kadencji Sejmu Śląskiego reprezentował chrześcijańsko-demokratyczne środowiska i zabiegał o sprawy pracowników sfery budżetowej, zwłaszcza nauczycieli.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Franciszka i Marii Szrand. Ukończył polskie gimnazjum w Cieszynie w 1905 roku, a w październiku tego samego roku rozpoczął studia teologiczne w seminarium duchownym w Widnawie. Święcenia kapłańskie przyjął 21 lipca 1909.
Po święceniach pracował duszpastersko w parafiach Zebrzydowice i Skoczów. Prowadził też katechezę w szkołach powszechnych i działał przy organizacjach oświatowych; w latach 1912–1919 uczył w gimnazjum realnym Towarzystwa Szkół Ludowych i "Macierzy Szkolnej" w Orłowej. W czasie zamieszek po wkroczeniu armii czechosłowackiej na Śląsk Cieszyński 23 stycznia 1919 został aresztowany i internowany na Morawach.
Działalność społeczna i polityczna
W 1918 wszedł w skład Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego i Związku Śląskich Katolików. Po powrocie do regionu zamieszkał w Bobrku koło Cieszyna, gdzie od 22 marca 1919 był katechetą w męskim seminarium nauczycielskim. W 1922, na własne życzenie, przeniósł się do gimnazjum w Bielsku.
23 sierpnia 1922 został wybrany na posła Sejmu Śląskiego z ramienia Chrześcijańskiego Zjednoczenia Ludowego. Był jednym z dwóch duchownych uczestniczących w pracach Sejmu Śląskiego w okresie międzywojennym. W wystąpieniach sejmowych postulował godziwe płace dla pracowników budżetowych, ze szczególnym uwzględnieniem nauczycieli. Opowiadał się za szkołą wyznaniową i zajmował stanowisko przeciwnika sanacji. Krótko po śmierci ks. Józefa Londzina kierował redakcją "Gwiazdki Cieszyńskiej".
Funkcje kościelne, praca społeczna i ostatnie lata
W latach 1925–1927 pełnił urząd wiceburmistrza Cieszyna. Był też zaangażowany w działalność organizacji oświatowo-kulturalnych: zasiadał w zarządzie "Dziedzictwa błog. Jana Sarkandra", opiekował się stowarzyszeniem młodzieżowym im. bł. Melchiora Grodzieckiego oraz Związkiem Niewiast Katolickich. Pełnił funkcję kuratora konwentu Sióstr Elżbietanek w Cieszynie.
W 1927 biskup Stanisław Adamski powierzył mu obowiązki administratora dóbr diecezjalnych. Nadzorował prace przy gmachu Śląskiego Seminarium w Krakowie oraz administrację majątku diecezjalnego w Kokoszycach. W 1934 wycofał się z aktywnej polityki i został mianowany proboszczem w Ogrodzonej, gdzie zasłynął jako gorliwy duszpasterz i działacz charytatywny. Zmarł 8 października 1938 i został pochowany w Ogrodzonej.
