| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 1904, Nowy Sącz |
| Zgon | 7 lutego 1985, Kraków |
| Wykształcenie | Uniwersytet Jagielloński (historia, historia sztuki, 1922–1927) |
| Zawód | historyk ruchu robotniczego, nauczyciel, archiwista |
| Działalność polityczna | |
| Poselstwo | Poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (PPR, potem PZPR) |
| Funkcja miejska | Prezydent Krakowa: 6 października 1947 – 6 czerwca 1950 |
| Najważniejsze decyzje w prezydenturze | |
| Decyzje | Usunięcie części linii tramwajowych z Rynku Głównego, uruchomienie linii tramwajowej nr 7, rozpoczęcie budowy Nowej Huty (marzec 1949), pierwszy numer "Gazety Krakowskiej" (12 II 1949), siedziba Muzeum Etnograficznego w ratuszu kazimierskim |
| Praca zawodowa po 1950 | |
| Archiwum | Dyrektor Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie (do 1973) |
| Publikacje i odznaczenia | |
| Publikacje | "Granitowe słupy" (1939), artykuły w "Naprzodzie", "Życiu Literackim" i "Prasie Współczesnej i Dawnej", hasła w Polskim Słowniku Biograficznym |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (uchwała Rady Państwa 5 II 1954), Pamiątkowy Medal 40-lecia KRN (grudzień 1983) |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz Rakowicki, Kraków |
Urodził się w Nowym Sączu jako syn Piotra. W czasie nauki gimnazjalnej związał się z konspiracyjnym kółkiem socjalistycznym, a w latach studiów działał w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej "Życie". Po ukończeniu Uniwersytetu Jagiellońskiego pracował w szkolnictwie jako nauczyciel i inspektor.
Życiorys i wczesna działalność
W latach 1922–1927 studiował historię i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach uczył w gimnazjum w Pszczynie, a później był inspektorem szkolnym w Cieszynie, gdzie pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego. Przeprowadził się następnie do Lublina, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej; w czasie okupacji redagował prasę podziemną i uczestniczył w tajnym nauczaniu.
Rola w krakowskim szkolnictwie i pracy administracyjnej
Po 1945 powrócił do Krakowa i zajął się organizacją szkolnictwa miejskiego. Został kierownikiem Oddziału Szkół Średnich w krakowskim kuratorium oraz pełnił funkcje w organach wojewódzkich, między innymi w prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej i jako kierownik Wydziału Oświaty i wychowania WRN. Równocześnie z działalnością administracyjną działał politycznie jako poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy z ramienia PPR, a potem PZPR.
Prezydentura Krakowa i decyzje miejskie
6 października 1947 został wybrany prezydentem Krakowa i pełnił tę funkcję do 6 czerwca 1950. W czasie jego kadencji zadecydowano o usunięciu części linii tramwajowych z Rynku Głównego oraz uruchomieniu linii tramwajowej nr 7 łączącej Grzegórzki ze Śródmieściem. W marcu 1949 rozpoczęto budowę Nowej Huty, 12 lutego 1949 ukazał się pierwszy numer "Gazety Krakowskiej", a Muzeum Etnograficzne otrzymało siedzibę w ratuszu kazimierskim na placu Wolnica.
Praca archiwalna, publikacje i odznaczenia
Po odejściu z urzędu prezydenta objął stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie i pracował tam do przejścia na emeryturę w 1973 roku. W 1939 wydał książkę "Granitowe słupy", poświęconą zabytkom województw lubelskiego, kieleckiego i wołyńskiego. Publikował artykuły w pismach "Naprzód", "Życie Literackie" i "Prasa Współczesna i Dawna" oraz napisał hasła do Polskiego Słownika Biograficznego i Słownika biograficznego działaczy polskiego ruchu robotniczego; za pracę archiwalną otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (uchwała Rady Państwa z 5 II 1954) i Pamiątkowy Medal 40-lecia KRN w grudniu 1983.
Zmarł 7 lutego 1985 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
