| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 11 sierpnia 1896, Żywiec |
| Zgon | 5 marca 1919, Zamość |
| Rodzice | Marcin (szewc) i Katarzyna z Laburdów |
| Stan cywilny | kawaler |
| Służba | |
| Rola | żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego |
| Oddziały | Legion Śląski; 3 pułk piechoty Legionów; 31 pułk piechoty (WP) |
| Najważniejsze odznaczenia | |
| Virtuti Militari | Krzyż Srebrny VM V klasy (pośmiertnie) |
Józef Ćwiękała wywodził się z rodziny rzemieślniczej z Żywca i przed I wojną światową pracował w drukarni jako zecer. W czasie wojny zaangażował się w walkę o niepodległość Polski jako ochotnik w Legionach.
Życiorys i wczesne lata
Urodził się 11 sierpnia 1896 roku w Żywcu w rodzinie Marcina i Katarzyny. Był młodszym bratem Jana, urodzonego w 1893 roku. 6 lipca 1911 otrzymał świadectwo ukończenia klasy czwartej w c. k. Gimnazjum Polskim w Cieszynie. Mieszkał z rodzicami we wsi Bobrek, a po zakończeniu nauki pracował jako zecer w drukarni.
Służba w Legionach i czyny bojowe
W sierpniu 1914 zgłosił się jako ochotnik do Legionu Śląskiego, a 1 września tego samego roku przeszedł do Legionów Polskich. Został przydzielony do 2 kompanii 3 pułku piechoty. W walkach został ranny podczas działań pod Maksymcem w dniach 31 stycznia–6 lutego 1915 i leczony był w szpitalu w Wiedniu.
3 listopada 1915, dowodząc III plutonem 2 kompanii w bitwie pod Polską Górą, opanował stanowisko karabinu maszynowego i z zdobytego ckm-u otworzył ogień do nieprzyjaciela, co umożliwiło kompanii zajęcie pozycji. 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką dostał się do niewoli rosyjskiej. Trzykrotnie próbował uciec i w 1917 powrócił do pułku.
Służba w Wojsku Polskim i śmierć
W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Mianowano go podporucznikiem i przydzielono do 31 pułku piechoty. Zmarł 5 marca 1919 w Zamościu w następstwie choroby. Był kawalerem i nie miał dzieci.
Ordery i odznaczenia
Za swe czyny bojowe został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari V klasy (numer 7657) 17 maja 1922 roku. Otrzymał także Krzyż Niepodległości pośmiertnie 4 listopada 1933 "za pracę w dziele odzyskania niepodległości" oraz czterokrotnie Krzyż Walecznych. W służbie austro-węgierskiej wyróżniono go Srebrnym Medalem Waleczności 1 klasy i Srebrnym Medalem Waleczności 2 klasy.
