| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Farny |
| Data urodzenia | 27 lutego 1895 |
| Miejsce urodzenia | Nawsiu |
| Data śmierci | 16 czerwca 1915 |
| Miejsce śmierci | pod Rarańczą |
| Rodzice | Józef i Maria z Galoczów (Golaczów) |
| Rola i służba | |
| Zawód/rola | Sierżant Legionów Polskich, działacz niepodległościowy |
| Jednostka | Legion Śląski; 2 kompania 3 pułku piechoty |
| Edukacja i organizacje | |
| Szkoła | c. k. Gimnazjum Polskie w Cieszynie |
| Aktywność | drużyna skautowa im. Kazimierza Pułaskiego; Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" |
| Odznaczenia | |
| Virtuti Militari | Krzyż Srebrny VM nr 7662 (pośmiertnie, 17 V 1922) |
| Krzyż Niepodległości | pośmiertnie, 12 V 1931 |
| Krzyż Walecznych | czterokrotnie (pośmiertnie, 23 XII 1922) |
Tadeusz Farny był sierżantem Legionów Polskich i działaczem środowisk niepodległościowych na Śląsku Cieszyńskim. Zyskał uznanie za działania bojowe i rozpoznawcze podczas walk w 1915 roku, w których zginął.
Życiorys i działalność młodzieżowa
Urodził się w rodzinie nauczyciela i kierownika szkoły, Józefa i Marii z Galoczów (Golaczów). 4 lipca 1914 ukończył klasę ósmą c. k. Gimnazjum Polskiego w Cieszynie. W tym samym roku pełnił funkcję tymczasowego drużynowego szkolnej drużyny skautowej im. Kazimierza Pułaskiego.
Był także członkiem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", organizacji angażującej młodzież w zajęcia fizyczne i wychowanie patriotyczne. Działalność w tych środowiskach poprzedzała jego wstąpienie do Legionów.
Służba w Legionach i działania bojowe
21 września 1914 wyruszył z Cieszyna jako dowódca plutonu Legionu Śląskiego. Później został przydzielony do 2 kompanii 3 pułku piechoty. W czerwcu 1915, w czasie walk pod Rarańczą, jako dowódca patrolu zaatakował placówkę nieprzyjaciela, rozbił ją, wziął jeńców i wrócił do oddziału z danymi rozpoznawczymi.
Podczas dalszych działań bojowych pod Rarańczą poległ 16 czerwca 1915. Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Nawsiu.
Odznaczenia przyznane pośmiertnie
Za bohaterstwo i służbę wojskową Tadeusz Farny otrzymał kilka odznaczeń pośmiertnie. 17 maja 1922 nadano mu Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 7662.
23 grudnia 1922 przyznano mu czterokrotnie Krzyż Walecznych za czyny orężne podczas bojów Legionów Polskich. 12 maja 1931 odznaczono go Krzyżem Niepodległości "za pracę w dziele odzyskania niepodległości".
